DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
Advert
AYÇA ÖZTORUN
AYÇA ÖZTORUN
Giriş Tarihi : 01-07-2020 20:24

SELAMINI ALINCA GÖZYAŞLARIM SEL OLDU AKTI.

“Haberimi tez gönderin mektup varmış yazarından”

Sokağımın köşesinde beliren çocuk, hızla benden yana koşuyordu. Elinde ki mektubu sallayarak; kara gözlerini gözlerime dikti ve gülümsedi. Heyecandan gözbebekleri ıpıl ıpıl yanıp sönüyordu. 

“Müjde, müjde, müjdemi vermezsen vallahi de vermem, billahi de vermem bu mektubu!”

Neydi ki, ne mektubuydu bu? 

Ruhum kaç zamandır geçmiş zamana yolculuk yapıyordu. Anılar benimle oyun mu oynuyordu, yoksa yalnızlığımı görüp beni mi avutmaya çalışıyordu?  Bilmiyordum. Ruhumu sürekli naftalin kokulu sandıklarda bekleyen siyah beyaz anılarımın içinde saklıyordum. 

Bazen gülüyor, bazen ağlıyordum. Ama ben geçmişte kalan yanımı anımsamaktan çok mutlu oluyordum. 

Çocukluğumu özlüyordum. Hem de çok özlüyordum.

O anları yaşarken geçip giden şimdiki zamana zerre acımıyordum. Çünkü bu döneme ait değildim. Şimdiki zaman benim hissiyatımı duyumsayamazken, ben de bu zamanın dilini anlayamıyordum.  Bu nedenle geçecek olan zamanı ve yaşamam gereken şeyleri kaçırmış olmama zerre acımıyordum. 

Yalnızdım, çok yalnızdım!

En büyük sıkıntım, kaybettiğim insanlarımın yerine kimseyi koyamayışımdı. Bu nedenle kâğıtlara mürekkep olup, onların hikâyesini yazıyor ve onlara dair izler arıyordum.

Bir değil, beş değil, binlerce insanımın hayatlarında ruhum can bulurken, yazdıklarımı da belleklerde izdüşümü gibi yaşatıyordum. 

Hikayelerim büyüdükçe büyüyordu. Köy oluyorlar, kasaba oluyorlar, her biri yaşayan şehirlere dönüyorlardı. 

Hiç bir şeyin ortası yazılamaz. 

Örneğin, cimri bir insan hikayedir. Savurgan da bir hikayeye konu olabilir. Ama kararında yaşamak hikayelere konu olmuyor çoğunlukla! Hep uç noktada olanlar iyi veya kötü dikkat çekiyor aslında!

Atasözleri de uç noktadaki insanlar için nasihat niteliğindedir. 

“Ayağını yorganına göre uzat! Aza kanaat etmeyen çoğu göremez gibi... 

Bu sadece küçük bir örnekleme!

Ben de geçmiş cimrisiydim. Çıkınımdan tarçınlı akide şekeri gibi çıkarıyordum birikmiş anıları. Hep geçmişin izini sürüyordum. Çünkü çok iyi biliyordum,  bir filmin sonu, düşsel yolculuğumun başlangıcıydı benim için. Yani esas oğlanın ölümüyle hiç bir şey bitmiyor, o ölümle birlikte ardında bıraktıklarının hikayeleri yeni başlıyordu ve o hikayelerin içinde ölen esas oğlan tekrar onların anlatımıyla yaşatılıyordu. Herkesin farklı anlatımıyla iz bırakanların hayatı sonsuza kadar devam ediyordu. 

 *Kara gözlü çocuk;

“Abla, abla, beni duymadın mı, müjdeliğimi isterim” diye tekrar eder gibiydi. Sanki sesi eko yapıyordu zihnimde. Daha önce görmemiştim ben seni dedim çocuğa!

Çocuk beni yıllarca tanıyormuş gibi kendinden emin,  bembeyaz dişlerini göstere göstere güldü. 

“Geçmiş zamandan değilim, şimdiki zamandan tanışıyoruz seninle. Çık ruhunun sokağından, bu zamana dön, anında tanıyacaksın beni! 

Yorgun gözkapaklarımı kaldırdım ve zaman makinasının içinden fırlamış bir kız çocuğu hafızam, bu zamanda belirdi. Sokağımın başında değildi ruhum, elime uzatılan bir mektup zarfı da değildi. Elimde bu zamanın icadı bir telefon ve oradan mesaj kutuma gelen geçmiş zaman mektubunun görüntülü pusulasıydı. Kara gözlü çocuğun profil fotoğrafı, bu zamandan tanıdığım delikanlıydı. 

İlk gördüğümde onu, bir yakınlık duymuş, biraz sohbet etmiş, sohbet esnasında annen nerede diye sormuştum. 

Annem öldü demişti iri gözleri dolarak! Biraz daha konuşsak patlayacaktı içinde ki birikmiş volkan ve biraz daha konuşsam harlayacaktı içimdeki sönmeye yüz tutmuş lavlar. Çenemiz titriyordu. İyi bilirdim bu durumlarda telkin manevralarını! Konuyu değiştirdim hemen ve herkese söylemeyeceğim bir şeyi söyledim. “Ben de senin annenim” 

Emekçi bir çocuktu. Adı Serdal...

İşçiyim dedi. Diren-işçiyim...

Bir keresinde, hak aramak için kendimi yakacaktım dedi. 

Hafta sonu dinlenmek yoktu ona. Yandım Allah sıcağında ırgat, tarlada çapaydı! Alın teriydi portakal çiçeği kokan sofralarda...Arkadaşların var mı diye sordum ona. 

Var dedi. 

Kimler diye sordum, güldü.

“Kimler olacak yetmişlik huysuzlar çetesi...”

Huysuzlar Çetesi mi? 

“Evet, abla huysuzlar çetesi. Akşamları onların yanına gelirim. Onları dinlerim, yardım ederim. Bana bu dostluklar yeter” dedi. Daha sonra yazacağım “Huysuzlar Çetesini” Her birinin huyuna kurban olurum ben. 

Onları tanıdıkça, kaybetme korkusu yaşadım bir an! 

Hadi onlar da göçüp giderse!

Bunu düşünmek bile sarstı beni. Ruhumu hazana çevirdi. Kasırgalar sardı bedenimi, bir hazan yaprağı gibi aldı, savurdu beni. 

Huysuzlar Çetesi, her birinin kaşığı aynı tencerede sallanır, her birinin hikayesi ayrı ayrı yazılırdı.

Serdal geçmiş zaman adamlarına tutunmuştu. O da benim gibi geçmiş zamanın dervişi, gelecek zamanın yalnızıydı. 

Üretirdi de üretirdi artık, unutturulmaya çalışılan siyah beyaz anıları. 

Onunla bizim aramızda zımni bir bağ olmuştu farkına varmadan. 

Bana mektup yerine görüntülü bir video atmıştı.

Bu çağda zarf yırtmaya gerek yok! Videoyu çalıştırmak için ok tuşuna basmak yeterli. Mektup getiren bir postacının bana verdiği heyecanı verir mi? 

Postacıyı kapılarda beklerdin. Yollarını gözler, bir türkü tuttururdun. 

“Yar yolunu beklerim

Günüme gün eklerim

Allah'a çok yalvardım

Olmuyor dileklerimPostacı postacı

Canım gülüm postacı

Bana yardan haber ver

Gençliğime sen acı” 

Videonun tuşuna bastım. Dünya sevimlisi bir adam konuşmaya başladı. “Efendim, ben Abdurrahman Yağdıran” diye başladı söze. Anında durdurma tuşuna bastım. Arabayı kenara çektim. Kapısını açıp aşağıya indim. Oturdum kaldırım kenarına, ellerim titriyordu heyecandan. Sağıma soluma bakındım, mahalle aralarından kaybettiğim güzel insanlarımın ruhu beni mi izliyor diye. Onlardan bir işaret miydi bu? Bana bu işareti Serdal aracılığıyla mı göndermişlerdi? 

“ABDURRAHMAN YAĞDIRAN” Çukurova’nın medarı iftarı, geçmişin yakışıklı postacısı! Ünlü bestekâr, postacı türküsünün de yazarı. Huysuzlar Çetesinin yaşayan efsanesi...

Videoyu tekrar çalıştırdım ve tekrar tekrar izledim. Onu dinledikçe çocuk gibi ağlıyor, mektup niyetine telefonumu bağrıma basıyordum. İkinci videoda bana bir hediye hazırladığını söylemişti Abdurrahman amca. 

Önemli bir yadigârın sorumluluğunu bana devredecekti. Nasıl da büyük bir onur. 

Sevgili Abdurrahman amcacığım; evvela ellerinizden öper, sağlık ve uzun ömürler dilerim. 

Serdal’la mesajınızı aldım. Mutluluğumun tarifi mümkün değil, bir ay sonra İstanbul’dan Adana’ya yanınıza gelecek, sevgi ve hasretle kucaklayacağım sizi. 

Siz de kabul buyurursanız, memleketim Adana’nın Karataş sahiline, ben, Sabri amca ve Serdal’la yemek yeme onurunu bana layık görürseniz çok mutlu olacağım. 

Ayrıca anılarınızdan bana da söz ederseniz, o anı ölümsüz bir an olarak görecek ve bundan onur duyacağım. 

Adanamın güzel insanlarına selam eder, hasseten ellerinizden öperim. 

Yazar kızınız; Ayça Öztorun 

Çukurova’dan haber geldi

Bana selam eden geldi

Haberimi tez gönderin

Mahrum etmen postacıdan

Emek emek sokak sokak

Muştuladı mektupları

Şimdi bizden haber bekler

Mahrum etmen postacıdan

Adanamın sokakları

Her yanımız çakıl taşı

Helalleşin postacıyla

Esirgemen postacıdan

 

AYÇA ÖZTORUN

 

Abdurrahman Yağdıran üretken bir şarkı sözü yazarı, müzik öğretmeni,Adanamın efsane postacısı. Onun anılarını ve huysuzlar çetesini sizlere anlatmak benim için büyük bir onur olacak.

NELER SÖYLENDİ?
@
AYÇA ÖZTORUN

AYÇA ÖZTORUN

DİĞER YAZILARI SELAMINI ALINCA GÖZYAŞLARIM SEL OLDU AKTI. 01-07-2020 20:24 “tıpkı ellerim senin ellerin” 21-06-2020 12:05 KORONAYI SAV VARTAN DAYI 15-06-2020 11:27 DİKKAT! 12-04-2020 10:42 BİZ DEĞİL, SİZ VERECEKSİNİZ! 08-04-2020 08:11 KORONAYI SAV VARTAN DAYI 02-04-2020 04:01 Yine de gülelim, ille de gülelim, Biz her türlü pisliği yeneceğiz 29-03-2020 11:11 KORONA YÜZÜNDEN ALDATTIM 24-03-2020 17:41 'Ateşe verin, yakın onları' diyen şarlatanlar! 20-03-2020 11:48 HALK ADAMLARINA BAKIN HELE! “SANATÇIYMIŞ FULARLI EŞEK” 10-03-2020 10:04 DESTANDIR ÇUKUROVA 05-03-2020 20:50 GEYİK MUHABBETİ 30-12-2019 06:03 “Yazık, çok yazık!” 28-09-2019 06:10 Bıçak kemiğe dayandı 23-08-2019 20:10 SENİN ÇOCUK KRAL DA BİZİM ÇOCUK HAMAL MI? 19-08-2019 09:27 YA SEV YA TERKET! 22-06-2019 09:16 GÖZYAŞI VE ÖLÜM IRKÇILIĞIN UTANCI OLSUN! 20-06-2019 08:42 NEREDEN NEREYE 24-04-2019 22:37 Tarih unutturmayacak haini ve namussuzu! 24-01-2019 21:10 Sussan olmuyor, susmasan olmaz 09-01-2019 00:45 VAKİT ÖYLE BİR VAKİT Kİ ANLIYON MU 29-11-2018 09:32 ÇAY VE İNCE BELLİ BARDAK ŞEHVET UYANDIRIYOR!.. 31-10-2018 07:37 ARA GÜLER’İN ARDINDAN 19-10-2018 07:15 Beni Seçerseniz! 17-10-2018 13:46 DANAM KAÇTI ALLAHIM ŞAŞTI 18-08-2018 09:41 KARARDI SABAHLAR GECEYE KARIŞARAK 10-08-2018 05:45 KİN 01-08-2018 07:02 BUNLARIN NAMUSU BU KADAR! 21-07-2018 09:26 TREN KAZASI ÜZERİNE 11-07-2018 13:17 LEYLA’NIN ARDINDAN 05-07-2018 16:01 SELAM OLSUN ÇUKUROVA'YA 30-04-2018 07:54 MUSTO DAYI .1. 09-04-2018 18:37 “işte bu bizim hikâyemiz öyle saf öyle temiz!” 05-04-2018 05:33 NERELİSİN? ZÜĞÜRT ADASINDANIM... 29-11-2017 11:16 SANAL KLAVYE FAHİŞESİ GEL GEL FACABOK’A GEL 26-11-2017 10:06 DİN İLE İMAN PARA İLE AVRAT 08-11-2017 11:13 Yazma Ayça din kardeşiyiz 20-10-2017 10:08 El arkayla kalkar!. 18-10-2017 11:42 GÜLE GÜLE PENÇİK GÜLE GÜLE 17-10-2017 15:10 KARARDI SABAHLAR GECEYE KARIŞARAK 23-09-2017 11:09 O Gece! 12-09-2017 12:07 YALNIZKEN ALDATTIM SİZİ 04-09-2017 10:59 SEN NE YAPACAKSIN VATAN ŞAŞMAZ’I FİLİZ AKER’İ 02-09-2017 08:49 Bayram Hikayesi! 01-09-2017 12:40 MAHALLENİN DELİSİ (ÖYKÜLER-2) 30-08-2017 07:54 İKİ GÜZEL İNSAN 28-08-2017 13:22 ÖYKÜLER-1 18-08-2017 16:01
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
ARŞİV ARAMA