O noktaya varış için yollara adım adım döşenen, sabırla işlenen taşlar artık yerine oturuyor…
Dün ile bugün arasındaki farkın en çok farkında olanlardan biri de kendisi.
Milletvekilliği döneminde bugünkü tanınırlığa sahip olmadığını biliyor.
Bu yüzden çıktığı yolu yarım bırakma gibi bir lüksü yok.
Çünkü arkasında sadece bir belediye başarısı yok…
Onu iten güç, Mersin halkının iradesi.
Ve o irade artık şehir sınırlarını aşarak ülke sathına yayılıyor.
Bugünkü tanınırlığını, etrafında oluşan ilgiyi ve sevgiyi doğru okuyan bir profil var karşımızda.
Sadece görünür olmakla yetinmeyen…
İnsana dokunan, sahada olan, halkçı belediyeciliği lafta değil icraatta gösteren bir anlayış.
Çalışma azmi yüksek.
Durmak nedir bilmiyor.
Ürettiğini takip ediyor.
Sistemi kuruyor, kontrol ediyor.
Ve en önemlisi… dersine iyi çalışıyor.
Bu profil, klasik bir siyasetçi değil.
İş disiplinini siyasete taşıyan bir iş insanı refleksi var.
Ama Türkiye siyaseti düz bir zemin değil.
Bugün Ekrem İmamoğlu’nun başına gelenler ortada.
Mansur Yavaş’ın bundan muaf olacağını düşünmek saflık olur.
Siyasette yükselen her isim, aynı sınavdan geçer.
Özgür Özel’in sözleri de bu yeni dönemin işaret fişeği:
“Artık bu partide birçok isim aday olacak güçte.”
Bu cümle, rekabetin de, değişimin de habercisi.
Ve tam bu noktada…
Türkiye Belediyeler Birliği Başkanvekilliğini, güçlü bir destekle başkanlığa taşıyan Vahap Seçer, artık sadece yerel bir figür değil.
Ulusal ölçekte dikkatle izlenen bir aktör.
Bu bir unvan meselesi değil.
Bu, siyasi ağırlık meselesi.
Ve evet…
Cahit Sıtkı Tarancı’nın o dizeleri geliyor akla:
“Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden…”
O merdivenler artık sadece bir hayat metaforu değil.
Cumhurun en tepesine giden yolun ta kendisi.
Seçer o merdivenleri ağır ama kararlı adımlarla çıkıyor.
Zeki.
Çalışkan.
Azimli.
Ve en önemlisi… karşılığı olan bir isim.
Cumhurbaşkanlığı yolu mu?
Artık o kapı, onun için de sonuna kadar aralık.
Ve bu yürüyüş…
Görünen o ki daha yeni başlıyor.