Toplumun önündeki insanlar bazen karar vermek zorundadır. Öyle zamanlar gelir ki susmak da bir tavır, beklemek de bir tercihtir. Ancak Türkiye bugün tam da o bekleme süresinin dolduğu tarihi bir kırılma noktasından geçiyor.
Sokaktaki insanın nabzını tuttuğumuzda toplumun büyük bir bölümünün yeni bir siyasal yol aradığı açıkça görülüyor. Bu değişim talebinin merkezinde ise CHP Genel Başkanı (Çocukluğumuzun çizgi roman kahramanı TOMMİKS'e benzettiğim) Özgür Özel var. Özel'in gittiği her kentte artan kalabalıklar, sadece bir lider desteği değil; halkın içindeki değişim arzusunun dışa vurumudur.
Ancak bu rüzgarın önünde başkalarının güdümünde ki Butlancı eski Genel Başkan Kemal Kılıçdaroğlu’nun, tabanda hiçbir karşılığı kalmadığı gibi "hain" sesleri ortadayken hâlâ siyasetin merkezine taşınmaya çalışılması tam bir siyasi çöküştür. Toplum bambaşka bir geleceğe akarken, Kılıçdaroğlu ve çevresinin eskiye bakarak geçmiş hesapların peşinde koşması halkın yöneldiği siyasi istikamete tamamen terstir. Tiksindiricidir.
Gözler Mersin'de: Vahap Seçer’in Siyasi Ağırlığı
İşte bu noktada gözler Mersin'e ve doğrudan Vahap Seçer’e çevriliyor. Çünkü Seçer, sıradan bir belediye başkanı değildir. İki dönemdir Türkiye'nin kozmopolit kenti başarıyla yöneten, hizmetleriyle her kesimin desteğini almış deneyimli bir siyasetçidir. Mersin'de kurduğu bu güçlü toplumsal bağ, ona sadece yerelde değil, genel siyasette de büyük bir ağırlık kazandırıyor.
Bu nedenle Seçer’in alacağı pozisyonun ve vereceği mesajın ağırlığı asla Mersin sınırlarında kalmayacak, Ankara'da çarpan etkisi yaratacaktır.
Türkiye yeniden şekillenirken kimileri bekliyor, kimileri gelişmeleri izliyor. Ancak Vahap Seçer’in önünde artık ertelenemeyecek bir tercih duruyor: Ya Mersin’deki bu büyük gücünü Özgür Özel liderliğinde yükselen değişim yürüyüşünün ön safına taşıyacak... Ya da değişimin gerisinde kalanların safında anılma riskini göze alacak.
Siyasette en büyük hata karar vermeyi geciktirmektir. Rüzgârın yönünü ilk hisseden siyasetçiler kazanır; son hissedenler ise değişimin önünde değil, arkasında kalır.
Benim gördüğüm tablo budur: Vahap Seçer için bekleme zamanı bitmiştir.