Bu metin muhalefet yazısı değil

"..Bu metin muhalefet yazısı değil. Bu bir iktidar savunması hiç değil. Bu, hesap soran bir yurttaşın kaydıdır..."

Bu ülkede ekonomi kötü yönetilmiyor.
Bu ülkede ekonomi bilinçli olarak yönetilmiyor.

Çünkü çözüm üretmek risklidir.
Ama yoksulluğu yönetmek kolaydır.

İktidar, refah üretmek yerine yoksulluğu normalize etmeyi seçti.
Geçici desteklerle kalıcı çöküşü örttü.
Rakamlarla oynadı, hayatlarla oynadı.

Asgari ücreti “müjde” diye sundu.
Emekliyi “sabretmeye” mahkûm etti.
Gençlere “gidin” demedi ama kalacak bir sebep de bırakmadı.

İktidar, üretimi değil rantı büyüttü.
Fabrikayı değil betonu kutsadı.
Tarımı değil ithalatı tercih etti.

Sonuç ortada:

Sanayide kârlılık son on yılın en düşük seviyesinde.
Üretici nefes alamıyor.
Yatırımcı kaçıyor.
İş gücü değersizleşiyor.

Ama iktidar hâlâ grafik anlatıyor.
Çünkü grafikler aç kalmaz.
İnsanlar kalır.

“Her fabrika bir kaledir” denmişti.
İktidar o kaleleri ya sattı,
ya susturdu,
ya da kaderine terk etti.

Tarımı bitirdi.
Çiftçiyi borçla terbiye etti.
Toprağı üretimden kopardı.

Sonra da gıda fiyatlarına şaşırdı.

Bu cehalet değil.
Bu tercihtir.

İktidar eleştiriden korkuyor.
Çünkü eleştiri hesap sorar.
Hesap ise iktidarın sevmediği tek şeydir.

O yüzden toplum susturuldu.
Basın baskılandı.
Veriler makyajlandı.
Gerçekler parçalara ayrıldı.

İnsanlar konuşmasın diye gündem çoğaltıldı.
Gürültü artırıldı.
Zihinler dağıtıldı.

Bugün ülkede:

Ekonomi yok.
Tarım yok.
Gelecek yok.

Ama propaganda var.
Algı var.
Sürekli bir “idare edin” dili var.

İktidar, halktan fedakârlık isterken
kendi hatalarından tek kuruş bedel ödemedi.

Bu bir kriz değil.
Bu bir kaza değil.

Bu bilinçli bir yönetim biçimidir.

Yoksulluğu kalıcılaştıran,
üretimi boğan,
toplumu sessizliğe zorlayan
bir tercihler zinciri.

Ve gerçek şu:

Bir ülke dış güçlerle değil,
kötü yönetimle çöker.

Bir toplum düşmanla değil,
sessizlikle yoksullaşır.

Bir gelecek darbeyle değil,
ihmalle yok edilir.

Bu metin muhalefet yazısı değil.
Bu bir iktidar savunması hiç değil.

Bu, hesap soran bir yurttaşın kaydıdır.

Ve şu notla biter:

Tarih;
yoksulluğu yönetenleri değil,
üretimi yok edenleri,
sessizliği strateji sananları
affetmez.