Karaman’da bir İmam hatip Ortaokulunda güya İstiklal Marşımızın kabulünü kutlamak için düzünlenen bir törende, devlet görevlilerinin huzurunda İstiklal Marşımız Arapça okunmuş. Kılıf basit: İmam Hatip Ortaokulunda çocuklarımız çok iyi yetiştiriliyor, İstiklal Marşımızı bile Arapça okuyabiliyorlar. Bu töreni izleyen rical-i devlete soruyorum: Yaşadığımız Dünya üzerinde kaç devlet var? Bu devletlerden hangisinde milli marş Arapça demiyorum, ulusal dilden başka dilde okunabiliyor? Siz orada bostan korkuluğu musunuz? Bakın bizim anayasamız bu konuda ne diyor: “ MADDE 3- Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçedir. Bayrağı, şekli kanununda belirtilen, beyaz ay yıldızlı al bayraktır. Millî marşı “İstiklal Marşı”dır. Başkenti Ankara’dır.” Sayın rical, siz anayasamızı bilmiyor musunuz? Aşağılık duygusu ile malul olanlara söylüyorum: Arapça kutsal değildir. Diğer bütün ulusların dili gibi o da bir olusun dilidir. Sizi Anayasamıza rağmen ulusumuzun hayranlıkla dinlediği / okuduğu İstiklal Marşımızın Arapça okunmasına itiraz etmekten, hatta bu gösteriyi engellemekten alıkoyan nedir? Arapça’nın kutsal olduğunu sanan yobaz, beyinsiz, kültürsüz, ulusal bilinçten yoksun olanlara diyorum ki: Arapça, bütün ulusların dilleri gibi sadece Arap ulusunun dilidir. Evet güzel ve zengin bir dildir; ama Arapçanın bu özelliği bizi kendi ulusal ve Dünyanın en güzel dillerinden biri olan dilimizi hor görmeye neden olamaz. Müslümanlığı, Kur’an’ı bilmeyen yobazlar, Arapça’ya kutsallık atfederken Peygamberimizin ve Kur’an’ın bu konudaki buyruklarını da bilmediklerini açığa vurmaktan öte bir şey yapmıyorlar. Maalesef, çok bilinen nedenlerle bu gerçekleri bilenler de susuyor, hatta bu gerici emellileri pohpohluyorlar. Yazık! Bu ulusun geleceğine yazık!