Günsel Ekenel Şiiri
27 ŞUBAT 2026, Kuzucubelen
Canım Ünlemcim,
Ruhumun Emi,
Yaralarımın Merhemi,
Uzun süredir yazamıyorum sana. Çok üzgünüm. Bilgisayarımın başına geçiyorum, yazayım diye; ama şiirsiz bir mektup yazamam ki sana. Ortalıkta da sana yazılacak ölçüde güzel şiire rastlanmıyor.
Ben bu coğrafyanın insanını bilirim; eminim değerli sanatçıları, çok değerli yazarları, ozanları vardır; fakat şimdilerde ben uzağım onlara. Bir köyde yaşıyorum. Günlük gazeteler dahil hiçbir yayın gelmiyor buraya. Bu bilgisayarı da daktilodan öteye kullanamıyorum; entelektüel dünyadan kopmuş, çöle düşmüş köstebek gibiyim yani.
Bu halimi sezmiş olmalı, şimdilerde emekli öğretmen/ Ressam, Canımın İçi bir öğrencim beni bir şair hemşerimizle, internet aracılığı ile tanıştırdı. Bu güzel insan, değerli şairimiz bana yayınlanan iki kitabını gönderdi. Yarı kör gözlerimle okurken onları gerçekten sıcak çölde kalmış köstebek gibi, tarla faresi gibi hissettim kendimi. Bir vahaya rast gelmiştim Afrika çöllerinde. Yürek serinleten, duygu yüklü, doğa sevgisiyle beslenmiş dizeler okumak gerçekten özlediğim duygulardı.
Günsel Ekenel Hanım keşke öğrencim olsaydı. Onunla edebiyat dersleri değil de şiir okuma, şair tanıma dersleri yapsaydık; ne keyifli dersler olurdu.
Kendileri benim Sivas Öğretmen Okulu’na girdiğim sene doğmuş, Sivas’ta. İlköğretim basamaklarını Sivas’ta tamamlamış; yüksek öğretimini Samsun On Dokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Coğrafya Öğretmenliği bölümünde tamamlamış. Yurdun çeşitli yerlerinde görev yapıp 2006’da emekli olmuş. Böyle bir yürek, böyle bir yurt ve meslek sevgisi insanı boş bırakır mı, Günsel Hanımı da bırakmamış; İzmir’de yaşayan öğretmenimiz orada derneklerde, gönüllü kuruluşlarda gönüllü öğretmenliğe devam ediyor. Kendilerine saygı ile güç diliyorum.
İki şiir kitabı yayınlamış Günsel Hanım. İkisinin de gelirlerini, kız öğrencilerin eğitimi için burs olarak bağışlıyor gençlerimize…
Uzattım sözü, burada kesiyorum. Günsel Hanımdan bir iki şiir okumak ister misiniz:
İLK YAZ
Nisan yağmurları yağsın
Ilgın ılgın aksın içime
Su damlacıkları.
Berrak, yeşil ve kutsal
Uğur getirsin…
İlk yazla beraber,
Kır çiçekleri açsın yüreğimde,
Hepsi beyaz ve mavi,
Özgür, kuşlar gibi.
Bereketli…
Ekmek kadar kutsal,
Su kadar aziz,
Sen gibi,
Seni sevdiğim gibi….
Maviydi Nil’in Kuşları s.68.
KELEBEKLER
Yağmurla gelen berekettin
Dünyama yağan,
Rüzgarla gelen serinliktin
Nefesime dolan.
Rengârenk umuttun,
Güvercin kanadında.
Zor günler nasıl geçerdi
Yanımda olmasan…
Sığındım gölgene,
Yangınlarımda…
Sokuldum yüreğine,
Acılarımda…
Uttum ellerini,
Çıkmazlarımda…
Yeniden doğdum,
Her sonbaharda…
Gül dedin, güller açtı,
Bahçeler bağlar.
Can, dedin, can buldu,
Kafeste bülbüller,
Gel dedin,
Yeşerdi tomurcuklar.
Gönlümden uçtu,
Gönlüne kondu kelebekler.
Sana Yüreğimi Getirdim’den. S.14
Sevgili
Uzadı mı bu mektup?
Yordum mı seni?
Neyleyim biraz böyleyim. Bağışla.
Hoşça kal,
Şiirde kal,
Şiir kal…
Ahmet Ümit Aloğlu
27 Şubat 2026, Kuzucubelen
