TÜRSAB Başkan Başdanışmanı Numan Olcar, Mersin'in turizm potansiyelini kalıcı kazanca dönüştürmesi için projelere sahip çıkılması gerektiğini vurguladı.


İlhan KARAÇAY’ın araştırması ve yorumu

Değerli Okurlarım,
İnsan, memleketi için yazarken hem daha çok heyecanlanıyor, hem de daha çok üzülüyor. Mersin söz konusu olduğunda benim hissettiğim budur. Bir yanda denizi, tarihi, mutfağı, Torosları ve insanıyla övündüğümüz bir şehir var. Diğer yanda, yıllardır konuştuğumuz halde bir türlü arzu ettiğimiz sonuca ulaştıramadığımız turizm meselesi…

BİR ŞEHRİN DERDİNİ YANINDA TAŞIMAK

Bu dosyayı hazırlarken, yalnızca Mersin’in eksiklerini sıralamak istemedim. O eksikleri görüp de susmayan, çözüm arayan, kapı çalan ve uluslararası toplantılarda edindiği tecrübeyi kendi şehrine taşımaya çalışan bir insanı da anlatmak istedim: Numan Olcar’ı.

O’nu yıllardır tanıyorum. Hollanda’daki turizm buluşmalarında, Utrecht fuarlarında, Mersin’in adını daha görünür kılmak için gösterilen çabalarda yollarımız kesişti. Ben bir gazeteci olarak memleketimi anlatmaya çalışırken, O da mesleğinin imkânlarıyla aynı şehre kapı açmanın peşindeydi.


Utrecht Turizm Fuarı’ndan bir hatıra: Numan Olcar (solda), ben ve işadamı, TBMM 26’ncı dönem Mersin Milletvekili Serdal Kuyucuoğlu (sağda), Mersin’in tanıtımı için bir aradayız.

Numan Olcar’ın benim için ayrı bir yeri daha var. Bir Mersinli olarak yurtdışındaki faaliyetlerimi bilen ve dikkate alan Olcar, naçizane şahsımın “Mersin’in yurtdışındaki Fahri Büyükelçisi” olarak tanınmasını sağlamıştı. Bu, resmî bir diplomatik atama değil, memleket için yapılan çalışmalara gösterilmiş bir vefa ve takdirdi. Ben de bunu her zaman böyle gördüm.

Bu hatırayı anlatmamın nedeni, kendime pay çıkarmak değil. Olcar’ın, Mersin için çalışan insanları fark eden ve onları aynı amaç etrafında buluşturmaya önem veren tarafını göstermek istiyorum. Bir şehrin tanıtımı, yalnızca bir kurumun bütçesiyle yürümüyor. O şehre gönül veren insanların birbirine omuz vermesiyle de güç kazanıyor.

Fakat gönüllü çabanın bir sınırı var. Gazeteci yazabilir, turizmci tanıtabilir, fuarda görüşme yapılabilir. Sonunda ziyaretçinin satın alabileceği bir tatil, konaklayacağı tesis ve güveneceği bir hizmet düzeni oluşmuyorsa, emeklerin karşılığı eksik kalıyor. Olcar’ın bugünkü itirazını da bu birikimin içinden okumak gerekiyor.

BİR SEYAHAT ACENTASINDAN ULUSLARARASI MASALARA

Numan Olcar’ın turizmdeki hikâyesinin önemli dönüm noktası, 1987’de kurduğu Olcartur. Şirketin kendi kurumsal tarihçesine göre, 1989’da IATA üyeliğiyle birlikte faaliyet alanı genişledi. Kurumsal seyahatler, kongre ve toplantı organizasyonları, bölgesel havacılık ve yolcu gemisi operasyonları, bu gelişimin farklı parçaları oldu.

Burada önemli olan, bir şirketin büyümesinden ibaret değil. Turizm denen işin, uçak bileti, otel, transfer, tanıtım, organizasyon ve yerel hizmetler arasında kurulmuş bir bağlantılar bütünü olduğunu yakından bilen bir tecrübeden söz ediyoruz. Mersin’in eksiklerini konuşurken Olcar’ın sürekli devamlılık ve koordinasyon üzerinde durması da bu yüzden anlam taşıyor.

Numan Olcar’ın çalışmalarının bir ayağını, seyahat acentaları ile havayolları arasındaki uluslararası mesleki ilişkiler oluşturuyor.

Bugün TÜRSAB Başkan Başdanışmanı olarak görev yapan Olcar, geçmişte Birliğin yönetiminde de yer aldı. Havayolu bilet satışı ve IATA alanındaki çalışmaları, O’nu seyahat acentalarının sorunlarının görüşüldüğü uluslararası masalara taşıdı. Güney Afrika Cumhuriyeti’nin Türkiye’deki fahri konsolosluk görevleriyle de tanındı.

Bu görevleri art arda sıralayınca, sıradan bir özgeçmiş çıkabilir. Benim dikkat çekmek istediğim ise başka: Yerelde bir otelin doluluğunu etkileyen sorunlarla, uluslararası havacılık düzeninin kararları arasında bağ kurabilen bir turizmci söz konusu. Mersin’in dünyaya açılması için böyle bağlantılara ihtiyaç var.

Ancak bir kişinin ilişkileri, bir kentin ortak politikasının yerini tutamaz. Olcar’ın tecrübesi kıymetlidir, fakat bu tecrübenin sonuç üretmesi için kamu kurumlarının, belediyelerin, yatırımcıların ve meslek kuruluşlarının da aynı hedefi sürdürmesi gerekir.

MADRID TOPLANTISINDAN KASIM AYINDAKİ GÜNCEL ÇALIŞMAYA

Olcar’ın uluslararası çalışmalarının yakın tarihli örneklerinden biri, 22–23 Mart 2026’da Madrid’de yapılan IATA Yolcu Acentası Programı Küresel Ortak Konseyi’nin 57’nci toplantısı. TÜRSAB’ın açıklamasına göre Olcar, toplantıya konsey üyesi olarak katıldı. Acentaların mali teminatları, risk değerlendirmeleri ve çalışma koşulları görüşülen konular arasındaydı.

Madrid’deki mesleki temaslardan: Numan Olcar, IATA Avrupa Başkan Yardımcısı Rafael Schvartzman ve Finansal ve Dağıtım Hizmetleri Bölge Direktörü Dusan Kostic ile birlikte.

Bu başlıklar okuyucuya teknik gelebilir. Günlük hayattaki karşılığı ise basit: Seyahat acentalarının hangi şartlarda bilet satacağı, ne kadar teminat vereceği ve ticari riskin nasıl paylaşılacağı konuşuluyor. Şartlar ağırlaştığında, özellikle küçük ve orta ölçekli işletmelerin çalışma imkânı daralabiliyor. Türkiye’deki acentaların sesinin bu toplantılarda duyulması, bu nedenle önem taşıyor.

Üstelik çalışma mart ayındaki toplantıyla sınırlı kalmadı. TÜRSAB, 3 Kasım 2026’da çevrim içi düzenlenen 60’ıncı PAPGJC toplantısına da Olcar’ın Birliği temsilen katıldığını açıkladı. Görüşmelerde ödeme güvenliği, acenta kimlik bilgilerinin kötüye kullanılmasının önlenmesi ve teminatların gerçek riskle orantılı olması gibi konular ele alındı.

Bir tarafta uluslararası kurallar, diğer tarafta Mersin’in turizmdeki günlük sıkıntıları… Olcar’ın faaliyetlerinin bu iki tarafı birbirinden kopuk değil. Turistin bir şehre gelmesi için, o şehri satan, ulaştıran ve ağırlayan işletmelerin de sağlıklı çalışması gerekiyor.

Yine de Mersin adına asıl soru ortada duruyor: Bunca mesleki birikim ve tanıtım çabası, neden şehirde beklenen ölçüde kalıcı bir turizm hareketine dönüşemiyor?

TÜRKİYE YÜKSELİYOR AMA MERSİN NE KADAR PAY ALIYOR

Türkiye’nin Dünya Ekonomik Forumu’nun 2026 Seyahat ve Turizm Gelişmişlik Endeksi’nde 36’ncı sıraya çıkması, bu tartışmaya yeni bir zemin oluşturdu. Kültür ve Turizm Bakanlığının Anadolu Ajansına yansıyan açıklamasına göre, yeniden karşılaştırılabilir hale getirilen seride Türkiye 2019’da 47’nci, 2024’te 37’nci sıradaydı. Yani 11 basamaklık yükseliş, 2019’dan 2026’ya uzanan dönemin sonucu.

Bu sayıların doğru okunması gerekiyor. Söz konusu endeks, Mersin’e kaç turist geldiğini veya kent esnafının ne kadar kazandığını göstermiyor. Turizmin gelişmesine imkân veren koşulları değerlendiriyor. Türkiye’nin ülke olarak ilerlemesi, her şehrin aynı ölçüde kazanç sağladığı anlamına gelmiyor.

Mersin’in kıyıları, turizm için güçlü bir imkân sunuyor. Bu imkânın şehir ekonomisine yansıması, konaklama, ulaşım ve tanıtımın birlikte işlemesine bağlı.

Olcar’ın uyarısı da tam bu noktada başlıyor: “Mersin’in sorunu potansiyel eksikliği değil. Tarihimiz, kültürümüz, gastronomimiz, doğal güzelliklerimiz ve kıyılarımızla çok güçlü bir birikime sahibiz.” İtirazı, bu birikimin kesintisiz bir turizm politikasına dönüştürülememesine.

Geçmişte işe yarayan girişimlerin devamının getirilememesi, her yeni dönemde yeniden başlanması, kentin zaman kaybetmesine yol açıyor. Olcar’ın anlatımından çıkan sonuç bu. Türkiye’nin başarısına sevinirken, Mersin’in o başarının neresinde durduğunu da sormamız gerekiyor.

Burada bir ölçü eksikliğine de dikkat çekmek isterim. Bir şehrin turizmdeki durumunu yalnızca yazın kalabalıklaşan plajlarına bakarak anlayamayız. Geceleme sayısı, sezonun uzunluğu, ziyaretçinin harcaması ve yerel işletmelerin aldığı pay birlikte değerlendirilmelidir. Bu göstergeler düzenli olarak kamuoyuna açıklanırsa, hangi alanda ilerlediğimizi ve nerede geride kaldığımızı daha sağlıklı anlayabiliriz.

KAZANLI VE TARSUS KIYISINDA BEKLEYEN BÜYÜK UMUT

Mersin’in turizm meselesini somutlaştıran en çarpıcı örneklerden biri, kamuoyunda Kazanlı–Tarsus turizm projesi diye bilinen yatırım alanı. Bu konu benim için yeni değil. 27 Kasım 2020 tarihli yazımda da, bölgede planlanan otellerin bir türlü gerçekleşmemesini ele almıştım. O günkü dosyamda, 8 bin yatak kapasiteli 11 otellik bir beklenti anlatılıyordu.

Kazanlı–Tarsus kıyı kesimine ilişkin 2020 tarihli yazımda kullandığım arşiv fotoğrafı. Görüntü, alanın bugünkü durumunu belgelemek amacıyla kullanılmamıştır.

O tarihte bölgedeki altyapının önemli ölçüde tamamlandığını söyleyen iş dünyası temsilcileri, yatırımcıları inşaata başlamaya çağırıyordu. Turizm tesislerinin havalimanıyla birlikte devreye girmesi, Mersin ve Adana’nın yeni bir turizm hareketinden beraber yararlanması bekleniyordu. Aradan geçen yıllarda beklenen tesisler kurulamadı, ancak 2026’da bölgedeki yatırımlar için yeni tahsis sürecine ilişkin gelişmeler haberleştirildi.

Farklı dönemlerde açıklanan yatırım programlarının kapsamları da değişiyordu. Benim 2020 yazımda 11 otel ve 8 bin yatak ifadesi yer alırken, Mersin Ticaret Borsasının 2025 açıklamasında otellerin yanında tatil köyleri, golf tesisleri, kongre ve günübirlik tesislerini içeren bir program anlatılıyordu. Turizm yatırımları için kamu arazilerinin tahsis edildiği bölgede, bu tesislerin hayata geçirilmesi uzun yıllardır gündemde bulunuyor.

GECİKMENİN ARDINDAN YENİ TAHSİS SÜRECİ

Mersin'e 3 bin 500 yataklı yeni otel projesi! Antalya'daki sisteme benzer olacak — Turizm Güncel
Yeni otel projesinin tasarım görüntüsü, Mersin’in turizmde büyüme beklentisini yansıtıyor. Projelerin tamamlanarak ziyaretçilerini ağırlaması, kentin yıllardır beklediği hedef.

Mersin Ticaret Borsası Başkanı Abdullah Özdemir, 16 Ocak 2025’te yayımlanan değerlendirmesinde, yatırımcıların altyapı eksikliklerini gerekçe gösterdiğini, kamu tarafından önemli çalışmalar yapılmasına rağmen beklenen tesislerin kurulamadığını belirtiyordu. Özdemir’e göre, sonrasında bölgenin yeterli turist çekmediği ve yatırımın ekonomik olmayacağı yönünde gerekçeler de öne sürülmüştü.

Özdemir, bazı tahsislerin iptal edildiğini, bazı yatırımcılara ise belirli koşullarla ek süre tanındığını açıklamıştı. Bölgenin geleceği için farklı bir öneri de sunmuş, halkın uygun fiyatlarla yararlanabileceği konaklama ve günübirlik tatil alanlarının oluşturulmasını gündeme getirmişti. Bu önerinin uygulamaya alınmasına ilişkin kesinleşmiş bir karar veya başlangıç takvimi ise doğrulanmış değil.


Eski dosyamdaki bir başka kıyı ve ulaşım görüntüsü. Yıllar önce yatırım beklentisiyle tanıtılan bölgeyi hatırlatan bu fotoğraf da arşiv niteliğindedir.

Bölgedeki yatırım sürecine ilişkin yeni bilgiler, Mersin Gazetesi’nin 23 Mart 2026 tarihli haberinde yer aldı. Mersin İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünden alınan bilgilere dayandırılan habere göre, yükümlülüklerini yerine getirmeyen firmaların tahsislerinin iptal edilmesinin ardından, Kültür ve Turizm Bakanlığı yeni tahsis sürecini başlattı.

Haberde, bölgedeki 11 parsel için yeniden yatırımcı arayışının sürdüğü, iki firmanın hak sahipliği işlemlerinde ise son aşamaya gelindiği bildirildi. Resmî işlemlerin tamamlanmasının ardından, firmaların inşaata başlamasının beklendiği aktarıldı.

Böylece, yıllardır yatırımların gecikmesiyle gündeme gelen kıyı kesimi, yeniden yatırımcı arayışı ve tahsis işlemleriyle haber konusu oldu. Haberde, bölgeye nitelikli yatırımcı çekilmesi amacıyla İstanbul, Ankara ve İzmir’deki sanayi ve ticaret odalarına yönelik tanıtım yapılması önerisinin de gündemde olduğu belirtildi.

Yeni tahsis sürecine ilişkin bu bilgiler, henüz kesin bir inşaat başlangıç tarihi içermiyor. Bununla birlikte, yatırımcı arayışının sürdüğünü ve iki firma için işlemlerin ilerlediğini ortaya koyuyor. Haberdeki beklenti, bu işlemlerin tamamlanmasıyla birlikte bölgede inşaatların başlaması yönünde.

HAVALİMANI AÇILDI ŞİMDİ SIRA TURİZM BAĞLANTISINDA

Çukurova Havalimanı açıldı - Antakya Gazetesi
Çukurova Uluslararası Havalimanı, Mersin’in dünyaya açılan kapısını genişletti. Şimdi beklenti, bu ulaşım imkânının kentte konaklamaya ve turizm gelirine dönüşmesi.

2020’deki yazımın havalimanı tartışmalarını burada yeniden açmayacağım. Bugünün gerçeği farklı: Çukurova Uluslararası Havalimanı, 10 Ağustos 2024’te açıldı, ertesi gün uçuşlar başladı. Mersin’in ve bütün Çukurova’nın hava ulaşımında yeni bir dönem başladı.

Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının ikinci yıl açıklamasına göre, havalimanı iki yılda 10,57 milyondan fazla yolcuya hizmet verdi. Bu, bölgedeki ulaşım ihtiyacının büyüklüğünü gösteriyor. Ancak bu toplamı, Mersin’e tatil için gelen yabancı turist sayısı gibi okumamak gerekiyor. Havalimanı, farklı amaçlarla seyahat eden ve farklı şehirlere giden yolculara da hizmet veriyor.

Mersin açısından yapılması gereken, bu ulaşım imkânını satın alınabilir bir turizm programına bağlamak. Uçak bileti bulunması tek başına yeterli olmuyor. Havalimanından otele güvenilir transfer, tur operatörünün satabileceği konaklama kapasitesi, düzenli geziler ve bütün bunları bir araya getiren tanıtım gerekiyor.

MERSİN–ADANA HIZLI TREN HATTINDA HEDEF 2027

Adana Mersin hızlı tren çalışmaları hızlandı 2.5 yılda tamamlanacak
Mersin–Adana hızlı tren hattında çalışmalar sürüyor. Bu kesimde yapımın 2027’de tamamlanması hedeflenirken, demiryolu bağlantısının bölgenin turizm hareketini de desteklemesi bekleniyor.

Demiryolunda da önemli çalışmalar sürüyor. Bakanlığın 2 Kasım 2026 tarihli açıklamasına göre, Mersin–Adana–Osmaniye–Gaziantep hızlı tren projesi 312,5 kilometrelik bir hat olarak inşa ediliyor. Tamamlandığında Mersin–Gaziantep seyahatinin 2 saat 15 dakikaya inmesi hedefleniyor.

Aynı açıklamada Mersin–Adana kesimindeki fiziki ilerleme yüzde 84,72 olarak veriliyor ve bu kesimde yapımın 2027’de tamamlanmasının hedeflendiği belirtiliyor. Yani hızlı tren, bugün bütünüyle bitmiş ve bu sürelerle hizmet veren bir hat değil. Yapımı süren bu hat, tamamlandığında Mersin’in turizm merkezlerine ulaşımını kolaylaştırabilecek önemli bir yatırım.

Havalimanı bağlantısında ve hat üzerinde yapılan çalışmalar, ulaşımın geleceği açısından değerli. Fakat demiryolu yatırımı da, turizm için kendiliğinden sonuç üretmeyecek. İstasyonla kent merkezi, konaklama alanları ve ziyaret noktaları arasındaki bağlantılar düşünülmeli. Bir ziyaretçinin yolculuğu, terminalde veya peronda bitmiyor.

Özetle, ulaşımda artık daha güçlü bir zemin var. Olcar’ın yıllardır dile getirdiği turizm politikası ihtiyacı da bu yüzden daha görünür hale geliyor: Açılan kapıdan gelen insanı, Mersin’de kalmaya ve şehri yaşamaya davet edecek düzeni kurmak gerekiyor.

MERSİN BAŞKA YERLERDEN ARTAN TURİSTİ BEKLEMEMELİ

Mersin’i anlatırken hep aynı listeyi sayıyoruz: Denizimiz var, tarihimiz var, mutfağımız var, yaylalarımız var. Hepsi doğru. Fakat ziyaretçi açısından önemli olan, bu zenginliklerin nasıl bir seyahat deneyimine dönüştüğü. Kentin turizmdeki iddiası, bir tanıtım broşüründeki güzel fotoğraflardan daha fazlasını sunmalı.


Mersin kent sahilinden bir görünüm. Şehir yaşamı, kıyı, yerel mutfak ve kültür ziyaretleri, aynı seyahat programı içinde buluşturulabilir.

Tarsus’un tarih ve inanç mirası, Kızkalesi ve çevresindeki tarihî alanlar, kıyı yerleşimleri ve Torosların yayla hayatı, farklı ilgilere sahip ziyaretçiler için birbirini tamamlayan imkânlar sunuyor. Tantuni, cezerye, kerebiç ve yöresel ürünler de, gezinin sofraya uzanan tarafı. Bunları yalnızca sıralamak yerine, ulaşımı, süresi ve hizmeti belli programlara dönüştürmek gerekiyor.

Olcar’ın şu sözlerine özellikle dikkat çekmek isterim: “Mersin, başka destinasyonlar dolduğunda talebin kendiliğinden taşacağı bir yer olmayı beklememeli. Ziyaretçinin özellikle tercih ettiği, kendi başına güçlü bir destinasyon haline gelmeli.” Bu yaklaşım, kentin kendi cazibesini ve doğrudan talebini oluşturmasını gerektiriyor.

Ayrıca turizmden kazananların çevresini genişletmek de önemli. Büyük tesislerin yanında küçük otellerin, rehberlerin, lokantaların, üreticilerin ve yerel işletmelerin de işin içinde olması gerekir. Mersin’in turizm başarısını, şehrin insanının hayatına yansıdığı ölçüde değerli bulurum.

Bunu yaparken kıyıları ve tarihî mirası korumak da işin ayrılmaz parçasıdır. Turistin görmek için geldiği doğal ve kültürel değerler zarar görürse, yatırımın dayandığı zenginlik de zayıflar. Mersin’in hedefi, her boşluğu yapılaşmaya açmak değil, elindeki değerleri koruyarak daha iyi hizmet ve daha uzun bir turizm sezonu oluşturmak olmalı.

BİR KİŞİNİN GAYRETİ BİR ŞEHRİN POLİTİKASI OLMALI

Mersin Turizm Platformu çatısı altında geçmişte yürütülen çalışmalar, Olcar’ın bugün sık sık hatırlattığı bir deneyim. Kruvaziyer turizmi, bölgesel havacılık, kültür ve inanç gezileri gibi alanlarda ortak hareket edildiğinde sonuç alınabildiğini anlatıyor. Benim yıllar önceki Utrecht fuarı yazımda da, Olcar’ın aynı konulardaki çabaları ve devamlılık beklentisi yer alıyordu.

Demek ki ortada yeni keşfedilmiş bir sorun yok. Yıllardır bilinen bir eksik var: Başlatılan işi, kişiler ve dönemler değişse de sürdürebilmek. Bir toplantıda heyecanla benimsenen hedefin, bir sonraki dönemde sahipsiz kalmasını önlemek.


Turizmde kalıcı sonuç, şehrin günlük hayatıyla ziyaretçi hizmetlerinin birlikte düşünülmesini gerektiriyor.

Benim bu dosyadan çıkardığım öneri, sorumluların ve takvimin görünür olduğu ortak bir çalışma düzenidir. Kamu yönetimi, belediyeler, odalar, TÜRSAB, yatırımcılar ve üniversiteler aynı hedefin farklı parçalarını üstlenebilir. Ancak kimin neyi yapacağı belli değilse, ortaklık sözü havada kalır.

Kazanlı–Tarsus yatırımlarındaki ilerleme kamuoyuyla paylaşılmalı; ulaşım yatırımları konaklama ve gezi programlarıyla eşleştirilmeli; tanıtımın getirdiği talep izlenmeli. Geceleme, sezon uzunluğu, ziyaretçi memnuniyeti ve yerel kazanç gibi göstergelerle sonuç değerlendirilmelidir. Bunlar, benim gazeteci olarak yönelttiğim somut beklentilerdir.

Numan Olcar’ı anlatırken O’nu her meseleyi tek başına çözecek bir kahraman gibi göstermek istemem. Verdiği mücadelenin kıymeti, Mersin’in ihtiyacını yıllardır gündemde tutmasında. O çabanın karşılığı, aynı yükü birkaç gönüllünün omzunda bırakmamak olmalı.

Yıllarca geciken yatırımların ardından, bugün yeniden tahsis işlemlerinin ve yatırımcı arayışlarının konuşulması, Mersin’in beklediği adımların atılması için yeni bir fırsat sunuyor. Numan Olcar’ın yıllardır sürdürdüğü tanıtım ve işbirliği çabaları da, bu süreçte değerlendirilebilecek önemli bir birikim. O’nun gibi, şehrin turizm imkânlarını ve sektörün ihtiyaçlarını yakından bilen insanların tecrübelerinden yararlanılması, atılacak adımları güçlendirebilir. Mersinlilerin beklentisi de, bu kez hazırlıkların tesislere, istihdama ve şehrin insanına ulaşan kazanca dönüşmesi.

Mersin’in güzelliklerini hepimiz biliyoruz. Artık o güzellikleri koruyarak işe, üretime, konaklamaya ve kalıcı turizm gelirine dönüştüren sonuçları görmek istiyoruz. Olcar’ın uyarısına kulak vermek, yalnızca O’nu takdir etmekle kalmamalı. Mersin için başlanmış işleri tamamlamakla anlam kazanmalı.